Wie is Güler en wie lacht?

Midden winter, ik stap het vliegtuig uit Istanbul in. Door de vele zomers in Turkije ben ik vergeten dat het hier ook kan sneeuwen en ben weinig voorbereid. Na een week besluit ik richting Adana te gaan, ik ben immers op rondreis. (En ik hoop dat het daar warmer is.)
Met een beurs van het 'De Groot Brugman Fonds' begin ik mijn studiereis. Janna is ook in Turkije en in Adana kruisen onze wegen. Zij studeert net als ik aan de Kunstacademie Minerva en heeft dezelfde beurs ontvangen. Met beide een grote interesse voor Turkije en fotografie geloof ik dat het goedkomt. Het is ook een mooie manier om elkaar al reizend te leren kennen.

  Home
   
   
Ter informatie, Adana ligt in het zuiden van Turkije, zowat tegen Syrië aan. De winter is er niet veel milder dan in Istanbul, de avonden brengen we voornamelijk met familie door, zittend rond de houtkachel. Overdag verkennen we de stad en gaan soms met de kinderen mee naar school. Mijn oom biedt aan om ons naar Bahce Köyü te brengen,een dorp dichtbij zee, waar nog andere familie woont. Een uurtje rijden met de bus en we bereiken het dorp, we nemen een kijkje in verschillende huizen en lopen rond. We gaan met de tractor op bezoek bij de mannen en vrouwen op het land en drinken er een kopje thee. Het is kennelijk een unieke ervaring om in het dorp te slapen, en zo worden wij uitgenodigd de nacht door te brengen bij Güler en de familie.

Güler is een lieve, hardwerkende vrouw die na het werk op het land thuis ook nog eens de boel regelt. Als dank voor haar gastvrijheid willen we een mooi portret van haar maken om later op te sturen. Güler blijkt echter heel ernstig te kijken als je een camera op haar richt. En als je weet dat güler letterlijk lachen betekent, kun je je voorstellen hoe lachwekkend de situatie werd. Sindsdien is Güler ons bijgebleven als de vrouw die niet wilde lachen, en werd haar naam de voornaam van ons project.

Onur Kilincci